काठमाडौं । भोटेकोसी बाढीले घर बगायो । सम्पत्ति बगरमा परिणत भयो । परिवारका सदस्यहरू बेपत्ता भए । दिन बित्दै गए, तर चण्डिका श्रेष्ठ र उनका श्रीमान्को कुनै अत्तोपत्तो थिएन ।

खोजीमा जुटेका आफन्त र सुरक्षाकर्मीका लागि पनि उनको अवस्था पत्ता लगाउन कठिन हुँदै गयो । समयसँगै परिवारको आशा कमजोर बन्दै गयो ।

अन्ततः चण्डिका जीवितै भेटिने सम्भावना नरहेको निष्कर्षमा पुगेको परिवारले धार्मिक विधिअनुसार कुशको शव बनाएर काजकिरिया काठमाडौंमा सुरु गरे ।

तर, परिवारले अन्तिम संस्कारको प्रक्रिया अघि बढाइरहेकै बेला एउटा आवाजले सबैलाई परिवारमा खुसी दियो ।

११औँ दिनमा चण्डिका जीवितै भेटिइन् । रसुवाको भोटेकोसी नदीमा आएको भीषण बाढीले घर बगाएपछि बेपत्ता भएकी चण्डिकालाई नेपाल प्रहरी र सशस्त्र प्रहरीको टोलीले नुवाकोटको विदुर नगरपालिका–१०, बेत्रावती बजारस्थित पुरिएको चारतले घरको माथिल्लो तलाबाट जीवितै उद्धार गरेको हो ।

बाढीपछि बेत्रावती बजारका धेरै संरचना लेदो, बालुवा र गेग्रानले पुरिएका थिए । चण्डिका रहेको घर पनि बाढीको भेलमा परेर पुरिएको थियो ।

११ दिनसम्म चण्डिकाको कुनै खबर नआएपछि उनको खोजी लगभग असम्भवजस्तै बन्यो ।

उनका सम्धी रमेशमान श्रेष्ठले चण्डिकाका सम्बन्धमा कुराकानीका क्रममा भने । “सबैले आश मारेका थियाँै, मेरो मनले चैँ कता कता घरभित्र नै हुनुपर्ने भन्ने लागेको थियो, आज भेटिनु भयो, खुसी लागेको छ ।”

चण्डिकाकी बुहारी रमेशमानकी छोरी हुन् ।

“मेरो ज्वाईंहरुले धेरै खोज्ने प्रयास गर्नुभयो, नभेटिएपछि आश मारेर कुशको शव बनाएर दाहसंस्कार गरेका थियौँ, सम्धिनी भेटिएपछि कतै सम्धी पनि भेटिनु हुन्छ कि भन्ने आशा पलाएको छ,” उनले भने ।

घरको चौथो तलामा हिलोमा आधा शरीर पुरिएकी चण्डिकाले गुहार मागेको स्वर बाहिर सुनिएपछि प्रहरी उद्धारका लागि खटिएको थियो ।

घरको चौथो तलाबाट लेदोमा डुबेकी चण्डिकाको शनिबार बिहान उद्धार गरिएको हो ।

खबर प्राप्त गर्नासाथ नेपाल प्रहरीका एसपी विपिन रेग्मी र सशस्त्र प्रहरीका निरीक्षक सुमन विकको कमान्डमा उद्धारकर्ता टोली घटनास्थलमा पुग्यो ।

लेदो र गेग्रान हटाउँदै उद्धारकर्ताले घरभित्र खोजी अघि बढाए । अन्ततः अत्यन्तै कमजोर अवस्थामा चण्डिका फेला परिन् ।

उनी अर्धचेत अवस्थामा थिइन् । शरीरमा शक्ति थिएन । ११ दिनसम्म पुरिएको संरचनाभित्र कसरी बाँचिन् भन्ने कुरा स्वयम् उद्धारकर्ताका लागि पनि असाधारण बनेको थियो ।

घरबाट बाहिर निकालिएपछि उद्धारकर्ताले उनलाई तत्काल पानी खुवाए । चण्डिकाले पानी घुट्क्याएपछि घटनास्थलमा रहेका उद्धारकर्ता र स्थानीयको अनुहारमा आशा र उत्साह देखियो ।

जसलाई परिवारले अब कहिल्यै देख्न नपाउने ठानेको थियो, उनी आफ्नै आँखा अगाडि जीवित थिइन् ।

चण्डिकाको जीवित उद्धारको खबरले परिवारमा खुसी फर्किएको छ । तर, त्यो खुसी पूर्ण छैन ।

बाढीले चण्डिकाको परिवारलाई ठूलो क्षति पुर्याएको छ ।

घरसँगै गाडी र कैयौँ रोपनी जग्गा बाढीले बगरमा परिणत गरिदिएको छ । भौतिक क्षतिको हिसाबभन्दा ठूलो पीडा भने परिवारका सदस्यहरूको बेपत्ताले दिएको छ ।

चण्डिकाको जीवित उद्धार हुँदा परिवारमा खुसीको खबर पुगे पनि उनकी नजिककी सम्धिनी र छोरीसरह पालेकी एक बालिकासहित परिवारका अन्य सदस्य अझै बेपत्ता छन् ।

त्यसैले चण्डिका भेटिएको दिन परिवारका लागि एकातिर पुनर्जन्मजस्तो खुसीको दिन बन्यो भने अर्कोतिर हराइरहेका आफन्तको खोजीको पीडा झन् गहिरो बनेको छ ।

११ दिनपछि अस्पतालको शय्यामा

उद्धारलगत्तै चण्डिकालाई हेलिकोप्टरमार्फत त्रिशूली पुर्याइएको थियो । त्यहाँ प्रारम्भिक उपचारपछि थप उपचारका लागि उनलाई काठमाडौंको छाउनीस्थित वीरेन्द्र सैनिक अस्पताल ल्याइएको हो । हाल उनको उपचार काठमाडौँको छाउनीस्थित सैनिक अस्पतालमा भइरहेको छ ।

११ दिनसम्म बाढीले पुरिएको घरभित्र अर्धचेत अवस्थामा रहेकी चण्डिकाको शरीर अत्यन्तै अशक्त बनेको आफन्तले बताएका छन् ।

प्राकृतिक विपत्तिले मानिसबाट घर, सम्पत्ति र आफन्त खोस्न सक्छ । कहिलेकाहीँ आशा पनि खोसिएकोजस्तो लाग्छ । चण्डिकाको परिवारले पनि त्यही नियति स्वीकार गरिसकेको थियो ।

त्यसले परिवारले कुशको शव बनाएर काजकिरिया सुरु पनि गरेको थियो ।

तर, ११ दिनपछि पुरिएको घरबाट आएको एउटा आवाजले परिवारको कथा बदलिदियो ।

चण्डिकाको जीवित उद्धार केवल एक व्यक्तिको उद्धारमा सीमित रहेन ।

बाढीमा आफन्त गुमाएर अझै खोजी र प्रतीक्षामा रहेका परिवारका लागि पनि यसले एउटा सन्देश दिएको छ, आशा सकिएको जस्तो देखिए पनि खोजीको ढोका पूर्ण रूपमा बन्द नहुन सक्छ ।

चण्डिका अस्पतालको शय्यामा उपचाररत छिन् । उनका परिवारका लागि अब अर्को प्रतीक्षा सुरु भएको छ । बेपत्ता भएका आफन्तहरू पनि कतैबाट जीवितै भेटिन्छन् कि !

चण्डिकाका छोरा आशीषको पाँचवटा गाडी बगाएको थियो

केरुङ क्षेत्रमा आएको बाढी तथा पहिरोमा पाँचवटा यात्रुबाहक बस बगेका छन् । घटनामा एक परिवारका सदस्यसहित कैयौँ व्यक्ति बेपत्ता भएका छन् । चण्डिकाका सम्धीका अनुसार केरुङबाट यात्रु लिएर मानसरोवरतर्फ जाने तयारीमा रहेका पाँचवटा बस लस्करमा रहेका बेला बाढीले बगाएको थियो ।

“ज्वाइँले घरमा लगेर एउटा गाडी राख्नुभएको थियो, त्यो पनि बगाएछ । सम्पतिको त के कुरा सम्धीको अवस्था पनि अज्ञात भयो,” श्रेष्ठले भने, “ज्वाइँले भदौ १० गते बिहान सवा आठ बजेतिर फोन गरेर भाग्नु भन्नुभएको थियो रे ! तर किन हो, उहाँहरु किन हो त्यही बस्नुभएछ ।”

परिवारले सो क्षेत्रमा व्यवसाय सञ्चालन गर्ने योजना बनाइरहेको भए पनि बाढीपछि घर, जग्गा र व्यवसायसँग सम्बन्धित सामग्री सबै क्षतिग्रस्त भएको उनले बताए ।

Originally published on abcnews.com.np.